ในช่วงเข้าพรรษาของทุกปี เชื่อว่าเราชาวพุทธส่วนใหญ่ก็จะงดเหล้าเข้าพรรษา โดยเฉพาะคอสุราที่ร่ำกันหนักในช่วงนอกพรรษา ผมก็คนนึงครับที่เข้าพรรษาทุกปี ด้วยเหตุขัดใจเพื่อนคอเหล้าไม่ค่อยเป็น ฉะนั้นต้องอาศัยช่วงจังหวะนี้อ้างเหตุเข้าพรรษาเป็นเวลาพักตับไปในตัว ซึ่งช่วงเวลานี้ก็ยอมรับว่า มารผจญมายั่วกิเลสซะเหลือเกิน มาทุกรูปแบบ ไม่เว้นแม้กระทั่งเคสที่ต้องทำในช่วงเข้าพรรษา มักจะเป็นเคสหินๆ หรือต้องทุ่มเทเกินกำลังมากกว่าปกติ ถึงจะสำเร็จลงได้ ประมาณว่า มารไม่มี บารมีไม่เกิด
แน่นอนครับ การปฏิบัติตนอยู่ในช่วงละเว้น ก็ย่อมเป็นที่ลองของของบรรดาเหล่าสิงห์ร่วมก๊วนอยู่แร้ว ไม่ว่าจะสรรหาสุราชั้นดี สถานที่เร้าใจมายั่วน้ำลายให้ออกพรรษาก่อนกำหนด ช่างทำใจยากจริ๊ง!! แต่ก็นั่นแหระ ใจต้องแข็งเข้าไว้ เด๊วมันก็ผ่านไป
เคสนี้ก็ได้ไปพบปะกับผู้ทรงศีล เอ๊ย!! ไม่ใช่ ผู้เลื่อมใสในธรรมะ ปฏิบัติธรรมถือศีล 5 เชื่อได้ว่า กิเลสคงกระทบใจท่านได้ยาก สถานที่พบปะท่านก็มักจะเป็นแหล่งธรรม งานบุญต่างๆ โดยเฉพาะงานอีเว้นท์ประเภท ปิดทอง ฝังลูกนิมิต ยกช่อฟ้าใบระกา มุงหลังคาโบสถ์อารายประมาณเนี้ยะ แมะ!! ช่างแตกต่างกับสถานที่ของเราจริ๊งงงง แต่ก็อย่างว่า คนละกิเลส เปรียบเสมือนแม่เหล็กขั้วบวกฉันใด เหล่ามารผู้หลงใหลในกิเลสก็เป็นดั่งแม่เหล็กขั้วลบ ฉันนั้น ขั้วบวกไม่ต้องไปทำอะไร อยู่นิ่งๆเฉยๆ ขั้วลบ ซึ่งตามหลักวิทยาศาสตร์ก็เป็นพวกอิเล็กตรอน ก็วิ่งแถเข้ามาหาเองนั่นล่ะคับ ดั่งน้ำตาลอยู่ไหน มดวิ่งหาจนเจอน่านแหระค๊าบ
และแล้ว การพบปะของแม่เหล็กสองขั้วก็เกิดขึ้นจนเป็นที่มาของเรื่องนี้จนได้ครับ เป็นเหตุให้ผมได้มาร่วมสนุกกับทางรายการนี้ คับ เป็นเรื่องของคุณยายคนเก่าคนแก่ของพื้นที่ มีที่ดินทรัพย์สินมากมาย การจับจ่ายใช้สอยในชีวิตประจำวันเป็นไปแค่พอเพียงแก่ร่างกาย ไม่ได้ฟุ้งเฟ้ออะไร เอาค่าเช่าที่ดินมาค่าอยู่ค่ากินไปวันๆ เหลือกินเหลือใช้ก็เอาไปทำบุญ ทำทาน สร้างโบสถ์ วิหาร ทอดกฐิน ผ้าป่า ฝังลูกนิมิต มีความสุขกับการได้ทำบุญปฏิบัติธรรม ก็แน่นอนครับ ลูกหลานที่มีแนวคิดใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้ออีกขั้วนึง ย่อมอยู่ด้วยไม่ได้แน่นอน แพ้ทางกันเห็นๆ ต้องแยกตัวไป ส่วนที่อยู่ด้วยกันได้ก็ต้องเป็นทางเดียวกันเท่านั้น แกจึงเหลือแค่หลานสะใภ้คอยดูแลปรนนิบัติ ส่วนหลานแท้ๆแพ้ทางไปอยู่เมืองหลวงซะง้าน เรื่องการไปมาหาสู่ เชื่อขนมกินได้ ต้องเป็นไฟท์บังคับเท่านั้นถึงจะได้มาพบปะ แมทช์อื่นที่ไม่สำคัญ ม่ายมีทางเห็นหัวรวมถึงการดูแลปรนนิบัติย่อมไม่มีทาง คงมีแต่หลานสะใภ้เท่านั้นแหระ
เรื่องมันมาเกิดตอนคุณยายท่านนี้เกิดป่วยขึ้นชนิดล้มหมอนนอนเสื่อ ถูกหามเข้าห้อง ฉันเห็นเธอ หรือ ไอ ซี ยู นี่ล่ะ กระดิกกระเดี้ยวตัวแทบไม่ได้ ด้วยจรรยาบรรณสถานพยาบาลครับ ขอดูหลักทรัพย์ก่อนทำการรักษาแน่นอน (คุ้นๆแฮะ เหมือนตอนยื่นกู้ยังงัยม่ายรู้) กรรมของคนมีตังค์เงินสดที่อยู่ในบัญชี มีแกเท่านั้นผู้มีอำนาจถอน แล้วแกแน่นิ่งโคม่าไปซะขนาดนี้ ครายจามาถอนตังค์ค่ารักษาฟะเนี่ย อย่ากระนั้นเรย แม่พยามาร เอ๊ย พยาบาลก็แนะนำให้หลานสะใภ้มาถอนตังค์บัญชีคุณยายมาไว้บัญชีตัวเองซะ จะได้มั่นใจว่ามีค่ารักษาชัวร์ แล้วขั้นตอนการรักษาก็จะเกิดทันที แถมมีข้อห่วงใยให้ตัดสินใจไวอีกนิด ว่า ถ้าช้ากว่านี้ปลุกคุณยายไม่ฟื้นแน่ แม๊ะ!!! ข้อเสนอได้ใจจริงๆ เพียงแค่ได้ยินข้อเสนอ หลานสะใภ้ก็วิ่งโร่มาที่แบงก์แร้ว
งานก็เลยเข้าผู้การสาขาสิครับ เพราะงานนี้ต้องตัดสินใจแบบรวดเร็วหักดิบ เอาชีวิตยายเป็นเดิมพันแน่นอนครับ ประกอบกับหลานสะใภ้มาร้องไห้กดดันอยู่กลางสาขา ย่อมอยู่ในสายตาของลูกค้ามากมาย แล้วก็ด้วยเหตุที่เป็นผู้ทรงศีลด้วยกัน เคยร่วมอีเว้นท์กับคุณยายมาหลายแมทช์ ท้างฝังลูกนิมิต ปิดทองพระ ยกช่อฟ้ามุงหลังคาโบสถ์ ผู้การแกไม่เคยพลาด ไปทุกแมทช์ที่คุณยาย Recrute ด้วยความที่ Trend เดียวกัน
เดาไม่ยากเลยครับ ผู้การแกรู้ดีว่า งานนี้ต้องเลือกระหว่าง ชีวิตยาย กับ ระเบียบธนาคารแน่นอน คับ ในฐานะผู้ทรงศีล แกเลือกชีวิตยายแน่นอน ชั่วโมงน้าน !!! เงินสดในบัญชียายก็เลยเคลื่อนเข้าไปหาบัญชีหลานสะใภ้ แต่ด้วยความเก๋า แกใส่ มาสสาจสิบแปด ไว้ ให้ถอนได้เฉพาะค่ารักษาตามที่โรงบาลแจ้งบิลมา วรยุทธยังเก๋าพอนะคับเนี่ย
เรื่องราวมันก็น่าจะจบลงด้วยดี เพราะเป็นเรื่องระหว่างผู้ทรงศีลด้วยกานท้างน้าน คงไม่มีครายละเมิดกิเลสจะเอาเงินคุณยายไปเป็นของตัวเองแน่ ถ้า!!! หลานสายตรง ดั๊น โผล่ ขึ้นมาถามถึงเงินคุณยายที่เคลือนมาหาหลานสะใภ้ ซะง้าน รู้ซื้งเรย กว่าจะบรรลุโสดาบัน ทีมานยากเย็นขนาดหนายยยยย เหอ เหอ เหอ จบเอาดื้อๆแค่นี้ดีก่า เอาคอนเซปละครน้ำเน่า ให้ผู้ชมทายตอนจบกันดีกว่า
ปล. จริงๆเรื่องนี้มีแนวทางปฏิบัติตามระเบียบธนาคารอยู่แล้วนะครับ แต่จะรบกวนให้ผู้เกี่ยวข้องมาช่วยแถลงไขดีกว่านะค๊าบ
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ถอน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ถอน แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2554
วันเสาร์ที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554
เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด เล่นแบงก์ไม่ได้ เลยเล่นกันเองซะง้าน
เรื่องก็มีอยู่ว่า น้องเรยา(นามสมมติ) เป็นนักศึกษาอยู่มหาลัยแห่งหนึ่ง ชักชวนเพื่อนสาวมาเที่ยวเล่นที่ห้องพัก หลังจากนั้นไม่นานเธอได้ตรวจพบว่า สมุดบัญชี กับ บัตรประชาชนเธอได้หายไป จึงไปแจ้งความไว้เป็นหลักฐานกับตำรวจ เธอไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนกับเรื่องสมุดบัญชีหายเท่าไรนักเพราะเธอมีบัตร ATM ฉะนั้นในการทำธุรกรรมทางการเงินเบิกถอน จึงไม่ต้องใช้สมุดบัญชีก็ได้
เหตุการณ์กลับไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด วันดีคืนดี เธอไปกด ATM แล้วเงินไม่ออก พอตรวจรายการเดินบัญชีจึงพบว่าเงินถูกถอนไปโดย นังเรยาตัวปลอมมาทำรายการที่สาขา งานเข้าสาขาล่ะสิคับ งานนี้ เพราะเรยาตัวจริงดั๊นไปรับจ็อบเป็นพนักงาน Part time อยู่ที่แบงก์สีฟ้า ฉะนั้นกุนซือเธอเพียบเรย เธอจึงเริ่มเดินเครื่องตามแผนการกดดันขอเงินคืนจากสาขาทันที โดยการกดดันให้ผู้จัดการสาขาคืนเงินเธอมาให้เร็วที่สุด มิฉะนั้นเธอจะดำเนินการ.....(เซ็นเซอร์)..... ซึ่งไม่เพียงแต่เฉพาะตัวเธอ กุนซือเธอก็ได้ไหว้เวียนโทรมากดดันผู้จัดการสาขาจนเป็นที่มาของ รายงาน Incident ครับ
และแล้วงานก็เข้าข้าพเจ้าจนได้ พอดีวันน้านนึกขยัน ได้รับรายงานปุ๊บก็ไปถึงสาขาภายในไม่กี่อึดใจ จนผู้จัดการสาขาก็ตกใจเหมือนกัน อิอิอิ บอกแร้วมาไว เคลมไว ขังไว แต่ส่วนดีก็คือ ทำให้ผู้จัดการสาขาได้คลายความกดดันไปนิสนุง เพราะมวยได้เปลี่ยนทางครับ เนื่องจาก Fraud อาสาคุยกับลูกค้าให้ ซึ่งทันทีที่ได้คุยก็รู้สึกแปลกๆตามประสานักสืบขี้สงสัย เพราะน้องเรยาเธอมาดูกล้อง CCTV แล้ว กลับบอกว่าไม่แน่ใจว่าเป็นเพื่อนเธอปลอมตัวมาถอน ถามก็ไม่ยอมบอกว่าเพื่อนที่มาเที่ยวห้องพัก ชื่ออะไร ยิ่งสร้างความสงสัยให้กับข้าพเจ้ามาก แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงการหลอกล่อจนต้องคายชื่อเพื่อนเธอออกมาให้เรารู้ เหอ เหอ เหอ มวยมานคนละช้านกานน้องเอ้ยยยย!!!
เมื่อได้ชื่อคีย์แมนมาแล้ว อารายก็ไม่ยากแระ ไม่เพียงแต่สืบรู้ว่าใครถอน ขยายผลไปจนรู้ว่าถอนแล้วเอาเงินไปฝากที่ไหน บัญชีอะไร ยิ่งสร้างความมั่นใจให้ทีมสืบสวนเป็นอย่างมาก แต่เรื่องกลับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แทนที่น้องเรยาตัวจริงจะให้ความร่วมมือในการให้เบาะแสเพื่อนเธอ กลับตั้งหน้าตั้งตาทวงถามให้สาขาคืนเงินเธออย่างเดียว เรื่องคุณเพื่อนเธอ เธอไม่สน แต่ก็อีกนั่นแหระ ไม่นานก็สืบจนรู้ว่าเรยาตัวปลอมอยู่ไหน จนสามารถติดตามให้เธอคืนเงินกลับเข้าบัญชีเรยาตัวจริงจนได้ ด้วยความดีใจทางสาขาจึงโทรไปแจ้งให้น้องเรยาตัวจริงทราบว่าได้เงินคืนแล้ว แต่เธอกลับหาดีใจไม่ แล้วก็ขาดการติดต่อไป ทั้งๆที่ก่อนหน้าที่จะได้เงินคืน เธอแทบจะโทรมาทวงเงินจากทั้งทางสาขาและทางทีมสืบสวนทั้งเช้าสายบ่ายเย็นเช่นขวัญกับเรียม งงกันมั๊ยครับพี่น้อง เงินหายทวงแบงก์ พอแบงก์ตามเงินมาให้ได้ ก็ไม่มารับเงินคืน
ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ระหว่างเพื่อนนักศึกษาทั้งสองนี้ ทำให้เกิดข้อสงสัยไปต่างๆนาๆว่า เธอทั้งสองร่วมมือกันมาต้มแบงก์รึป่าวเนี่ย ทำให้ต้องสืบหาเรื่องจริงต่อไป และแล้วในที่สุดความจริงก็ปรากฎจนได้ ที่เธอไม่รีบมารับตังค์คืนก็เพราะเธอมัวแต่ไปเรียกเงินแสนจากตัวเพื่อนรักเธอนี่เอง เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการไม่ดำเนินคดีอาญา ฐาน ลักสมุดบัญชีและบัตรประชาชนเธอ เฮ้อ!!! ทีแรกคงกะได้เงินแบงก์ฟรีๆละสิท่าเพราะยังไงตัวเองก็ตามจากเพื่อนได้อยู่แล้ว หารู้ไม่ว่าพนักงานเราต้องเดือดร้อนหากแบงก์ต้องชดใช้เงินคืน ทำไปได้นะคนเรา
ปล. นี่ล่ะน๊า ถึงจะเป็นเพื่อนรัก แต่ก็หักเหลี่ยมโหดกันได้นะ จะบอกให้ เพราะเรื่องเงินมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้วววว ค๊าบบบ KYC กันให้มั่นๆ ทำบุญทำทานกันให้เยอะๆน๊า
เหตุการณ์กลับไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิด วันดีคืนดี เธอไปกด ATM แล้วเงินไม่ออก พอตรวจรายการเดินบัญชีจึงพบว่าเงินถูกถอนไปโดย นังเรยาตัวปลอมมาทำรายการที่สาขา งานเข้าสาขาล่ะสิคับ งานนี้ เพราะเรยาตัวจริงดั๊นไปรับจ็อบเป็นพนักงาน Part time อยู่ที่แบงก์สีฟ้า ฉะนั้นกุนซือเธอเพียบเรย เธอจึงเริ่มเดินเครื่องตามแผนการกดดันขอเงินคืนจากสาขาทันที โดยการกดดันให้ผู้จัดการสาขาคืนเงินเธอมาให้เร็วที่สุด มิฉะนั้นเธอจะดำเนินการ.....(เซ็นเซอร์)..... ซึ่งไม่เพียงแต่เฉพาะตัวเธอ กุนซือเธอก็ได้ไหว้เวียนโทรมากดดันผู้จัดการสาขาจนเป็นที่มาของ รายงาน Incident ครับ
และแล้วงานก็เข้าข้าพเจ้าจนได้ พอดีวันน้านนึกขยัน ได้รับรายงานปุ๊บก็ไปถึงสาขาภายในไม่กี่อึดใจ จนผู้จัดการสาขาก็ตกใจเหมือนกัน อิอิอิ บอกแร้วมาไว เคลมไว ขังไว แต่ส่วนดีก็คือ ทำให้ผู้จัดการสาขาได้คลายความกดดันไปนิสนุง เพราะมวยได้เปลี่ยนทางครับ เนื่องจาก Fraud อาสาคุยกับลูกค้าให้ ซึ่งทันทีที่ได้คุยก็รู้สึกแปลกๆตามประสานักสืบขี้สงสัย เพราะน้องเรยาเธอมาดูกล้อง CCTV แล้ว กลับบอกว่าไม่แน่ใจว่าเป็นเพื่อนเธอปลอมตัวมาถอน ถามก็ไม่ยอมบอกว่าเพื่อนที่มาเที่ยวห้องพัก ชื่ออะไร ยิ่งสร้างความสงสัยให้กับข้าพเจ้ามาก แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงการหลอกล่อจนต้องคายชื่อเพื่อนเธอออกมาให้เรารู้ เหอ เหอ เหอ มวยมานคนละช้านกานน้องเอ้ยยยย!!!
เมื่อได้ชื่อคีย์แมนมาแล้ว อารายก็ไม่ยากแระ ไม่เพียงแต่สืบรู้ว่าใครถอน ขยายผลไปจนรู้ว่าถอนแล้วเอาเงินไปฝากที่ไหน บัญชีอะไร ยิ่งสร้างความมั่นใจให้ทีมสืบสวนเป็นอย่างมาก แต่เรื่องกลับไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด แทนที่น้องเรยาตัวจริงจะให้ความร่วมมือในการให้เบาะแสเพื่อนเธอ กลับตั้งหน้าตั้งตาทวงถามให้สาขาคืนเงินเธออย่างเดียว เรื่องคุณเพื่อนเธอ เธอไม่สน แต่ก็อีกนั่นแหระ ไม่นานก็สืบจนรู้ว่าเรยาตัวปลอมอยู่ไหน จนสามารถติดตามให้เธอคืนเงินกลับเข้าบัญชีเรยาตัวจริงจนได้ ด้วยความดีใจทางสาขาจึงโทรไปแจ้งให้น้องเรยาตัวจริงทราบว่าได้เงินคืนแล้ว แต่เธอกลับหาดีใจไม่ แล้วก็ขาดการติดต่อไป ทั้งๆที่ก่อนหน้าที่จะได้เงินคืน เธอแทบจะโทรมาทวงเงินจากทั้งทางสาขาและทางทีมสืบสวนทั้งเช้าสายบ่ายเย็นเช่นขวัญกับเรียม งงกันมั๊ยครับพี่น้อง เงินหายทวงแบงก์ พอแบงก์ตามเงินมาให้ได้ ก็ไม่มารับเงินคืน
ด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ระหว่างเพื่อนนักศึกษาทั้งสองนี้ ทำให้เกิดข้อสงสัยไปต่างๆนาๆว่า เธอทั้งสองร่วมมือกันมาต้มแบงก์รึป่าวเนี่ย ทำให้ต้องสืบหาเรื่องจริงต่อไป และแล้วในที่สุดความจริงก็ปรากฎจนได้ ที่เธอไม่รีบมารับตังค์คืนก็เพราะเธอมัวแต่ไปเรียกเงินแสนจากตัวเพื่อนรักเธอนี่เอง เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการไม่ดำเนินคดีอาญา ฐาน ลักสมุดบัญชีและบัตรประชาชนเธอ เฮ้อ!!! ทีแรกคงกะได้เงินแบงก์ฟรีๆละสิท่าเพราะยังไงตัวเองก็ตามจากเพื่อนได้อยู่แล้ว หารู้ไม่ว่าพนักงานเราต้องเดือดร้อนหากแบงก์ต้องชดใช้เงินคืน ทำไปได้นะคนเรา
ปล. นี่ล่ะน๊า ถึงจะเป็นเพื่อนรัก แต่ก็หักเหลี่ยมโหดกันได้นะ จะบอกให้ เพราะเรื่องเงินมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้วววว ค๊าบบบ KYC กันให้มั่นๆ ทำบุญทำทานกันให้เยอะๆน๊า
ป้ายกำกับ:
เจ้าของบัญชี,
ถอน,
ปลอมตัว,
ลักบัญชี,
แอบอ้าง
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)