เหมือนเป๊ะ ยังก๊ะแกะ(จากบล็อกพิมพ์)

                ห่างหายกันไปพอสมควรนะครับ หลังจากที่ได้นำเสนอผลงานไปเรื่อง ซิกเนจำ ก็มีการถามไถ่ถึงผลงานต่อไป ก็ถ้าเรื่องไหนมันเกิดซ้ำๆ ก็จะไม่นำมาเล่าสู่กันฟัง เว้นแต่ว่า มีเนื้อเรื่องที่เกิดขึ้นใหม่ ซึ่งมีมุมข้อควรระมัดระวังที่แตกต่างไปจากเดิม ซึ่งอาจเป็นเหตุทำให้น้องๆที่ทำรายการถึงกับนอนไม่หลับ ก็จะมานำเสนอกันนะครับ

 

              เรื่องนี้ก็แทบจะเรียกได้ว่า เจอกันบ่อย เพียงแต่คราวนี้ ค่อนข้างเนียนมาก ในการตรวจสอบลายเซ็นต์ของลูกค้า เพราะเรามักจะเน้นย้ำให้เรียกระบบ ซิกเนเจอร์มาตรวจเปรียบเทียบ กับลายเซ็นต์ในเช็คที่ลูกค้านำมาถอนเงิน ว่า เหมือนมั๊ย  คราวนี้น้องๆก็เรียกจากระบบมา ตรวจเปรียบเทียบแล้ว ปรากฎว่า เหมือนเป๊ะ เหมือนจนหาที่ติดไม่ได้ ก็เลยอนุมัติรายการถอนเงินไปตามระเบียบ ครับ

 

        และแล้ว เช็คของลูกค้ารายนี้ก็ถูกทยอยนำมาเรียกเก็บเงินทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน โดยมิได้เจตนาจะเข้าช่องทำการของน้องๆคนใดคนหนึ่ง  และด้วยความที่ลายเซ็นต์ของลูกค้านั้น เซ็นต์ได้เฉียบคมมาก จึงเป็นที่สะดุดตาให้ต่อมเอ๊ะของน้องๆ AT เรา เริ่มทำงานครับ และนึกชมในใจว่า ช่างเซ็นต์ได้เหมือนเป๊ะทุกฉบับ ไม่ว่าจะส่วนเว้า ส่วนโค้ง ส่วนนูน (ของลายเซ็นต์นะ อย่าคิดไปไกล) ขนาดก็พอเหมาะช่างไม่มีสัดส่วนที่คลาดเคลื่อนจากเช็คใบก่อนๆ เร้ยยยย ด้วยความสงสัย จึงได้นำเช็คที่เคยนำมาเรียกเก็บเงินในวันก่อน มาตรวจเปรียบเทียบ  ปรากฎว่า ระยะความยาวของลายเซ็นต์จากจุดเริ่มต้น ไปยังจุดสิ้นสุด ไม่เพี้ยนแม้กระเบียดนิ้ว  ต่อมเอ๊ะ!! ก็เริ่มผลิตเหงื่อเม็ดบะเร่อร่วงลงมาจากขมับน้องๆ ครับ เพราะพิจารณาดูอย่างถี่ถ้วนแล้ว เซ็นต์ซะเหมือนขนาดนี้ มันยังก๊ะแกะมาเป็นบล็อกพิมพ์  ใช่แล้วครับ  มันเป็นลายเซ็นต์ที่ปั๊มมาจากตรายาง ครับ !!!  ว่าแร้ว ทำไมเซ็นต์ได้สวยเหมือนกันทุกฉบับ  เหมือนเป๊ะ ไม่ผิดแม้แต่ขนาด

 

         สิ่งแรกที่ผู้บริหารสาขานึกได้ก็ Incident 1 ครับ หรือจะเรียกให้เหมาะก็น่าจะเป็นจดหมายเชิญ  ทีม Fraud เข้ามาร่วมสนุกกับทางรายการ โดยมีน้องๆสาขาเป็นผู้ดำเนินรายการ  ครับ ถ้าจะพิจารณาในแง่หลักกฎหมายทั่วไป โดยไม่คำนึงถึงการทำเงื่อนไขพิเศษกับทางธนาคารในกรณี ที่ลูกค้าขอใช้การประทับตราลายเซ็นต์และยินดีรับผิดชอบในทุกรายการที่เกิดขึ้นนะครับ  ก็จะอธิบายได้คร่าวๆดังนี้ครับ

 

การที่ลูกค้านำลายเซ็นต์ไปแกะบล็อกเป็นตรายางแล้ว แล้วมาประทับในช่อง “ลายมือชื่อ”  โดยหลักทั่วไปแล้ว ไม่ถือว่าเป็นลายมือชื่อ นะครับ หรือพูดง่ายๆก็คล้ายกับว่า ยังไม่มีการเซ็นต์ชื่อนั่นแหระครับ ฉะนั้นสิ่งที่ควรทำให้เร็วที่สุดก็คือให้ลูกค้าผู้มีอำนาจมา เซ็นต์สด ต่อหน้าเพื่อรับรองการทำรายการที่อนุมัติรายการไปแล้วจะเป็นการดี  ไม่ง้านนอนไม่หลับอีกนานเรยนะครับ

 

             นับวันเทคโนโลยีก็ยิ่งก้าวไกล ลายเซ็นต์ที่แกะเป็นตรายางแล้วปั๊ม ก็ทำจากวัสดุอย่างดี ขนาดทีม Fraud มีประสบการณ์ด้านนี้มาก็ไม่น้อย มองผ่านๆยังคิดว่าเป็นลายเซ็นต์ด้วยมือเลยครับ แต่ยังไงก็ด้วยประสบการณ์ครับ หนีไม่พ้นสายตาผู้มีประสบการณ์ไปได้หรอกครับ เพราะนอกจากจะไปตรวจในเรื่องนี้ กลับพบว่ามีของที่อื่นอีก คราวนี้ก็สนุกสนานกันไปหลายสาขาเลยครับ แต่ไม่ต้องห่วงครับ  You never walk alone เด๊วไปร่วมสนุกกับทางรายการให้ค๊าบบบบ

ต๊าย ตาย จดหมายผิดซอง

“พี่แสนดีใจ ได้รับจดหมายจากไปรษณีย์ จ่าหน้าซองถึงพี่ สอดซองสีนี้ไม่ใช่ใคร แต่พอเปิดข้างใน ต๊ายย ตาย จดหมาย ผิดซอง” Credit by มนต์สิทธิ์ คำสร้อย เปิดกี่ครั้ง ก็ฮาทุกครั้งคับ ไม่รู้ว่าน้องๆตอนเด็กๆเคยได้ยินม่างอ๊ะป่าว มันเป็นเรื่องของการรอคอยจดหมายจากคนรัก แต่ปรากฎว่าคนรักดันมีกิ๊ก แล้วก็เอาจดหมายที่ต้องการจะส่งให้กิ๊กไปใส่ซองของแฟน เอาจดหมายที่ตอบแฟนไปใส่ซองกิ๊ก ก็เลยเป็นเรื่อง ยิ่งดูมิวสิควีดีโอ ก็ยิ่งฮา 5555

จริงๆแล้วเรื่องการรับส่งจดหมายของสาขา นั้น ถ้าจะว่ากันตามระเบียบงานสารบรรณแล้ว เมื่อมีจดหมายมา ก็ต้องมีสมุดทะเบียนคุมรับเอกสาร และเมื่อจะส่งต่อไปให้ใครก็มีสมุดทะเบียนคุมส่งเอกสาร ก็จะทำให้รู้ที่มาและที่ไปของเอกสารที่มาถึงสาขา ดูแล้วก็ไม่น่ามีอะไรยากเลย ใช่ ม๊า

เรื่องที่กล่าวถึงนี้ มานมิใช่จดหมายธรรมดา คับพี่น้อง!!! เรื่องก็มีอยู่ว่า ลูกค้าประจำรายหนึ่งของสาขา ติ๊ต่างว่า แกชื่อ มนต์สิทธิ แกทำธุรกิจเกี่ยวกับการนำเข้าสินค้ามาจากต่างประเทศมาจำหน่ายให้กับตัวแทนจำหน่ายภายในประเทศ ทุกสัปดาห์แกก็จะเดินทางไปยังต่างประเทศ เพื่อไปช็อปสินค้า แต่เนื่องจากเป็นสินค้าขนาดใหญ่และมีปริมาณมาก แกก็ไม่สามารถจะถือกลับมาประเทศไทยได้โดยการหิ้วเหมือน แอร์หิ้วมาให้เจ๊เล้ง แกก็เลยต้องใช้วิธี สั่งซื้อสินค้า แล้วให้ส่งทางเรือมาให้แกที่เมืองไทย แน่นอนค๊าบ!!! ผู้ขายก็ต้องให้อีตามนต์สิทธิแกจ่ายค่าสินค้าก่อนแน่นอน ซึ่งก็มีปัญหาอยู่ว่า ถ้าอีตามนต์สิทธิ์ จ่ายค่าสินค้าแล้วไปรอรับสินค้าที่เมืองไทย แต่ผู้ขายเกิดไม่ยอมส่งสินค้าให้ล่ะ จะทำงัย มนต์สิทธิต้องเสียตังค์ฟรีแน่นอน ช่องปัญหาแค่นี้ก็สามารถเกิด Product ใหม่ให้กับสถาบันการเงินได้แล้วครับ พี่น้อง

ในเมื่อผู้ขายและผู้ซื้อไม่มั่นใจกัน ก็ต้องหาคนกลางครับ คือ ธนาคารประเทศของผู้ขาย กับธนาคารของประเทศผู้ซื้อ มาเป็นตัวกลางประสานการชำระค่าสินค้า และการันตีการส่งสินค้า ให้กับ ผู้ซื้อผู้ขาย เพียงเท่านี้ก็ทำให้อีตามนต์สิทธิ์ แกสบายใจว่าได้รับสินค้าชัวร์ และผู้ขายก็มั่นใจว่าหากส่งสินค้าไปให้อีตามนต์สิทธิ์ที่เมืองไทยแล้ว จะได้รับเงิน ชัวร์!!!!

ว่าแล้ว อีตามนต์สิทธิ์ ก็แจ้งให้ผู้ขายส่งใบเรียกเก็บเงินและใบขอรับสินค้ามาที่เมืองไทย โดยผ่าน บริการของธนาคารครับ แต่แทนที่แกจะให้ดำเนินการผ่านศูนย์ต่างประเทศของธนาคาร แกดันไปเลือกเอาสาขาใกล้บ้านท่านครับ แล้วแกก็โทรมาถามที่สาขาทุกวันว่ามีจดหมายมาถึงแกมั๊ย งานก็เลยมาเข้าน้องๆสาขาครับ เพราะมันคือ จดหมายอารายหว่า จ่าหน้าซองถึงลูกค้า งง สิ คับ งง น้องๆสาขาได้รับจดหมายแปลกๆ มาจากธนาคารต่างชาติ ดันทะลึ่งจ่าหน้าซองถึงลูกค้าอีกต่างหาก ก็ตามระเบียบครับ เมื่อบุรุษไปรษณีย์นำจดหมายมาให้ ยาม เอ๊ย !! รปภ. ก้อเซ็นต์รับตามระเบียบ (รู้สึกหน้าที่พี่แกนี่เยอะจิงเน๊อะ ทำทุกอย่าง ) ไม่ต้องถามเรยก็ทราบกันดีว่า พี่ยามแกไม่รู้หรอกคับว่าจดหมายอะไร เซ็นต์รับเสร็จก็เอาไปวางในกล่องรวมจดหมายอื่น ไม่มีการลงทะเบียนคุมรับหรอกคับ

ส่วนน้องๆสาขาสิครับ หลังจากอีตามนต์สิทธิ์มาถามหาจดหมายแกอยู่สามสี่วัน ก็มีจดหมายมาจริงๆ แม่จ้าว เด๊วนี้สาขามีบริการรับจดหมายแทนการส่งที่อยู่ตามบ้านลูกค้าได้ด้วย พอดีต่อม เอ๊ะ!! ของน้องแกอาจจะ Error นิสนุง เนื่องจากกำลังมึนกับเป้าใหญ่ของปีนี้ (อันนี้ไม่ยืนยันนะครับ อิอิอิ) แกเห็นว่าเป็นจดหมายจากธนาคารต่างประเทศส่งถึงลูกค้า ประกอบกับลูกค้ามาถามหาหลายวันแล้ว เมื่อมีจดหมายมา ก็เลยให้ลูกค้าไป โดยมิได้เปิดดูข้างในว่า เค้าให้เก็บตังค์ค่าสินค้าจากอีตามนต์สิทธิ์ ก่อนที่จะให้ใบรับสินค้าในซองจดหมายไป งานนี้อีตามนต์สิทธิ์ ก็ตีมึนคับ ในเมื่อพนักงานธนาคารไม่เรียกเก็บค่าสินค้า แถมให้จดหมายมาเลย แกก็เลยมึนไม่ยอมจ่ายตังค์ค่าสินค้า ครับ แล้วเอาใบรับสินค้าไปขอรับสินค้าจากคลังท่าเรือที่ผู้ขายนำส่งมาให้

และแล้วงานก็เข้าครับ เมื่อธนาคารต่างชาติทวงถามเงินค่าสินค้ามาที่ศูนย์ต่างประเทศ ก็เลยถึงบางอ้อ กัน ว่าแล้ว นึกว่าจดหมายอาร๊ายยยย 555 ก็ระบบสาขาไม่มีให้ทำรายการเรื่องเรียกเก็บค่าสินค้าคับพี่น้อง น้องสาขาก็เลยไม่รู้จักว่า เอ๊ะ!! นี่มานคือ จดหมาย อาราย ส่วนตัวกระพ๊ม ก็เลยได้ลงมาร่วมสนุกกับทางรายการ ในเกมส์ตามล่าหาจดหมายผิดซอง เพื่อเรียกเก็บค่าสินค้า คับ งานนี้สนุกคับ เพราะธนาคารต่างประเทศเค้าคิดค่าธรรมเนียมล่าช้าเป็นรายวัน กดดันยังไงก็ม่ายรู้ 5555

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าไว้ใจ จดหมายแปลกๆที่ส่งมาที่สาขา อย่าประมาทคับ ถ้าม่ายรู้จัก ก็ให้ถามสามตองสอง คับ กูรูของแบงก์เราน่านเอง ถามได้ทุ๊กกกกเรื่อง ยกเว้น เรื่องคนที่บ้าน ค๊าบบ พี่น้องงงง